En daar waren we weer, een mooie club vrijwilligers die vanuit ‘Vissen met Derk‘ oftewel ‘Samen Vissen’ van de SportvisUnie vastbesloten waren om bewoners van woonzorgcentrum Castrovalva wederom een onvergetelijke middag te bezorgen. Iedereen was keurig op tijd aanwezig zodat we samen alles rustig konden voorbereiden én om een helpende hand te bieden om de deelnemers op de locatie te krijgen.
Omdat vrijwilligers óók in de zorg wel eens wat lastig te vinden zijn hebben enkele van onze vrijwilligers een helpende hand geboden door de cliënten bij de woonzorglocatie op te halen. Service vanaf én weer terug tot de deur (tot op de kamer hoorde ik zelfs), hoe mooi is dat! Zodoende verschenen alle enthousiastelingen keurig op tijd aan de waterkant.
Helaas is er aldaar nog steeds geen voorziening om eenvoudig op de kade te komen maar inmiddels hebben wij al zoveel ervaring dat we de bewoners één voor één in sneltreinvaart beneden hadden. Ook goed om te zien dat de bewoners het inmiddels ook wel vertrouwen en de afdaling gelaten over zich heen laten komen. Wel jammer trouwens om te moeten constateren dat enkele ‘vaste’ klanten helaas niet meer onder ons zijn, zo gaan die dingen.
Alle hengels lagen al op de enthousiaste deelnemers te wachten en binnen de kortste keren gingen de aasjes te water. Her en der werden de eerste visjes gevangen, helaas geen grote jongens maar het plezier was er niet minder om. Toen iedereen zijn draai had gevonden kregen de deelnemers (en de vrijwilligers) een bekertje frisdrank en wat lekkers aangeboden waarbij de aandacht voor de dobber zeker niet verslapte, leuk om te zien. Over het weer mochten we zeker niet mopperen: misschien af en toe iets teveel wind maar het was droog en doorgaans zonnig.
En natuurlijk hadden we nog een hengel beschikbaar voor een jongeman die ook heel graag een keertje wou vissen. Het duurde even maar uiteindelijk had hij ook zijn visje gevangen waarna hij tevreden met moeders huiswaarts kon. Ondertussen werd er her en der nog steeds gevangen en zat de stemming er goed in.
Al met al hebben de cliënten het toch bijna anderhalf uur volgehouden, uiteindelijk werd het toch wat frisjes en was het tijd voor een groepsfoto.
Daarna hebben we iedereen weer naar boven geholpen en is een deel van de vrijwilligers de mensen naar huis gaan brengen terwijl een ander deel de spullen opruimde. Omdat de terugbrengers het erg naar de zin hadden en nog even gezellig aan de koffie gingen hebben we afgesproken dat wij (de achterblijvers) alvast huiswaarts gingen.
Iedereen naar huis, mijn vrouw en ik hebben nog even snel de spullen naar de opslag gebracht en daarmee kwam er, met heel veel dank aan alle vrijwilligers, weer een einde aan een mooie dag met dankbare mensen. En daar doen we het voor!
