Al geruime tijd is ons bestuur bezig om de grootste wens van (bijna) iedere sportvisser bespreekbaar te maken en te houden: overal kunnen vissen met 1 VISpas. In mei 2017 plaatsten wij hierover al een open brief op internet en wij staan in deze wens niet alleen. In 2016 is uit een groot onderzoek (klik) gebleken dat 75% van de sportvissers graag een landelijke VISpas wil en dat slechts 21 procent dat niet wil. Deze 21% is ongetwijfeld afkomstig van clubjes waarvan de leden hun putjes en plasjes graag voor zichzelf willen houden. En zolang zij zelf met de VISpas van hun clubje wél verder bijna overal welkom zijn zal deze eenkennige gedachte niet veranderen.

Opmerkelijk is dat recent is gebleken dat bij sommige bestuurders de gedachte leeft dat de leden hier ook iets over te vertellen hebben, maar dat is slechts voor een heel klein deel zo. Verenigingen zijn statutair verplicht viswater in te brengen (in ieder geval bij MidWest) en dat de leden dat niet willen kan, maar dat is geen geldig argument. Zouden leden en bestuur hierin volharden, dan rest de federatie niks anders dan de betreffende HSV uit de federatie te zetten omdat zij de geldende statuten niet naleeft. Deze HSV kan dan geen vispassen meer uitgeven en de leden kunnen slechts nog op ‘eigen’ viswater terecht. Voor meer viswater zullen zij lid moeten worden van een andere HSV, een extra kostenpost die niet iedereen zal kunnen waarderen. Daarnaast raakt men de faciliteiten kwijt die Sportvisserij Nederland aan verenigingen biedt, geen prettig scenario dus.


Flevoland als de meest gastvrije hengelsportprovincie van Nederland?

In onze polder is HSV Ons Stekkie uit Zeewolde een mooi voorbeeld van een HSV die, als enige vereniging in Flevoland, weigert haar viswater in te brengen. “Het mag niet van de gemeente” wordt als reden gegeven. Dit is en blijft onbetwist de lijstaanvoerder in het grote smoezenboek, op de voet gevolgd door “de waterverhuurder wil het niet”. Vanaf 1 januari 2019 gaat MidWest deze argumenten eindelijk daadwerkelijk op waarheid onderzoeken: ligt de gemeente echt dwars of ligt het toch allemaal net even anders? Wat Ons Stekkie betreft heeft de gemeente Almere op ons verzoek eerder al contact met de wethouder uit Zeewolde gezocht (klik) waaruit bleek dat de gemeente Zeewolde geen bezwaar heeft tegen het inbrengen van het viswater. Wij hebben deze bevindingen uiteraard met het federatiebestuur gedeeld, maar helaas zonder vervolg wat het beeld versterkt dat Sportvisserij (MidWest) Nederland vooralsnog slechts een tandeloze tijger is waarmee je deze strijd echt niet gaat winnen.

Dat de voorzitter van Ons Stekkie tevens de vicevoorzitter van MidWest én lid van het landelijk bestuur van Sportvisserij Nederland is maakt bovendien duidelijk dat men weinig tot geen waarde hecht aan de voorbeeldfunctie die je als bestuurslid toch zou behoren te hebben. Een relevante vraag is dan hoe je, wanneer je zelf het goede voorbeeld niet geeft, andere HSV’en denkt te kunnen overtuigen hun viswater wél in te brengen.
*** update: hij brengt nu toch maar wel wat in (klik)***


Droge verenigingen

Nou zijn er ook verenigingen die hun viswater niet willen inbrengen en die daar misschien wél een valide reden voor hebben. Sommige verenigingen zijn namelijk omringt door ‘droge verenigingen’. Wij hadden tot een paar jaar geleden nog nooit van deze onzin gehoord maar droge verenigingen zijn verenigingen die zelf geen viswater hebben maar wel eigen VISpassen verkopen die landelijk op ingebracht viswater geldig zijn. Doorgaans gaat het bij droge verenigingen om kleine dorpclubjes van enkele tientallen leden die voorheen wel viswater hadden maar, nadat de visrechten bijvoorbeeld naar de Federatie zijn overgegaan, vreemd genoeg hun status als volwaardige HSV hebben mogen behouden en dus tot op de dag van vandaag gewoon VISpassen blijven verkopen. Droge clubs vervullen doorgaans dan ook slechts de functie van een lokale feestcommissie, voor de georganiseerde hengelsport voegen ze volgens ons helemaal niets toe en ze staan die ene VISpas die 75% van de sportvissers wil in de weg.

Je hebt als droge HSV geen enkele verantwoordelijkheid over viswater en geen kosten voor wat dan ook, waardoor je de VISpas lekker goedkoop kunt houden en, wanneer de buurman zijn viswater netjes inbrengt, zijn leden weg kunt kapen om de eigen clubkas te spekken. De hoogste tijd om hier een nette oplossing voor te bedenken (je zou ze als commissie kunnen onderbrengen bij een aangrenzende HSV) maar helaas hebben wij, ondanks dat wij dit regelmatig hebben aangekaart en ondanks een oproep aan het federatiebestuur in onze ‘open brief‘ van 28 mei 2017, nog helemaal niets gemerkt van stappen die tot een oplossing moeten leiden. Er gebeurd dus ook op dit vlak helaas (nog) helemaal niks, de georganiseerde sportvisserij slaapt rustig verder.


Dichter bij huis: de AHV

Een andere club die hardnekkig weigert om viswater in te brengen is de Amsterdamse Hengelsport Vereniging. Begrijpelijk, zij hanteert een contributie van meer dan 50 euro en wanneer zij al het viswater inbrengt zullen de leden massaal weglopen naar betaalbare clubs zoals de onze (een VISpas voor slechts 27 euro), je mag in dat geval immers met onze VISpas ook overal in Amsterdam vissen. Recent werd voor de AHV zichtbaar dat Amsterdammers, die niet op de bijzondere en niet ingebrachte wateren van de AHV willen vissen, op zoek gaan naar de goedkopere verenigingen. Logisch zou je denken, de oplossing om leegloop bij de AHV te voorkomen ligt daarom ook vooral bij het aanpakken van het enorme contributieverschil. De AHV kiest er gemakshalve liever voor om een goedkopere buurvereniging de Roetveeg Piet toe te spelen en hier even een punt van te maken. Maar ondanks dat het vervelend is, is het gegeven dat sportvissers een goedkopere HSV gaan zoeken geen valide argument om viswater niet in te hoeven brengen. SVN voert blijkbaar de druk op de dwarsliggers op, dat blijkt wel uit de notulen van de ALV van de Amsterdamse, te vinden op haar website. De AHV meldt hierover het volgende:

Binnen SVN wordt gesproken over verplichte inbreng van alle wateren met als sanctie bij het niet voldoen, geen afgifte van vergunningen! Samen met onder meer de hengelsport verenigingen Utrecht en Groot-Rotterdam verzet de AHV zich hiertegen.

Voor de buitenstaander een typisch “het zal wel” berichtje, maar er is meer aan de hand. Want dat de AHV bij lotgenoot Utrecht (zelfde federatie, zelfde houding?) steun zoekt is misschien nog wel begrijpelijk, maar waarom komt Groot Rotterdam hier ineens in beeld? Wat hebben die hiermee te maken?


Groot Rotterdam: wat is het, en wat moeten we ermee

Er is iets bijzonders aan de hand met HSV Groot Rotterdam. Deze vereniging weigert categorisch ook maar een druppel viswater in te brengen, maar verkoopt wel gewoon via Sportvisserij Nederland VISpassen die op al het landelijk ingebrachte viswater geldig zijn. Met die handelswijze maakt zij misbruik van verenigingen die wél handelen naar de wens van de sportvisser: viswater inbrengen en samen werken aan 1 VISpas. Daarnaast werkt zij volgens onze federatie hard aan uitbreiding van haar gebied: aangrenzende verenigen worden benaderd met het verzoek zich bij hun aan te sluiten, met als gevolg dat ook dat viswater alleen nog met een VISpas van Groot Rotterdam toegankelijk is.

Deze ongewenste situatie breidt zich langzaam maar zeker als een olievlek uit waardoor Groot Rotterdam zich, als dat zo doorgaat, gaat profileren als een sportvisserij organisatie naast die van Sportvisserij Nederland. Het lijkt er bovendien sterk op dat de belangrijkste drive hierbij het innen van contributiegelden is. Op Federatiebijeenkomsten is gewag gemaakt van het gegeven dat Groot Rotterdam zich op buitenlandse beurzen groots manifesteert door zeer actief haar VISpassen aan buitenlandse beursgangers te verkopen. Daar kan dan toch slechts een financiële gedachte achter zitten, met belangenbehartiging heeft het immers niks te maken aangezien het ze niet boeit op wiens water deze mensen gaan vissen. En waar gaan al die gelden dan naartoe, is dat misschien het grootste belang van de mensen achter deze vereniging?

En blijkbaar is zij zoekende naar meer, verenigingen die in onmin met Sportvisserij Nederland leven omdat ze bijvoorbeeld viswater niet willen inbrengen worden actief benaderd voor een gesprek, zo ook de AHV en Utrecht. De reden? Daar kunnen we alleen maar naar gissen en nu draven we misschien een beetje door maar ………

Dat er iets broeit lijkt ons wel duidelijk. Misschien zou het idee kunnen zijn ontstaan dat de AHV uit de federatie stapt, zich aansluit bij Groot Rotterdam en dat Groot Rotterdam haar VISpassen in Amsterdam gaat verkopen. Er zal dan uiteraard wel een nadere verenigingsnaam moeten komen zoals bv HSV Groot Nederland maar dat is wel te overzien. Die VISpas van Groot Nederland is dan dankzij de landelijke inbreng gewoon nog overal geldig, en de grote grap is dat andere VISpassen, zoals die van ons, ineens nergens in Amsterdam meer geldig zijn. Als Utrecht hetzelfde doet worden andere, vooral aangrenzende, verenigingen voor het blok gezet: blijf je bij SVN, dan worden je rechten eenzijdig beperkt. Sluit je ook aan bij Groot Nederland, dan kan je overal weer terecht. De financiële kant zal vooralsnog de spelbreker zijn maar ach, als iedereen een beetje toegeeft kom je er doorgaans vanzelf.


Fictie of realiteit? En wat doen we eraan?

Het lijkt dus allemaal wat ver gezocht, duidelijk is voor ons wel dat SVN op dit moment Groot Rotterdam volledig faciliteert met van alles en nog wat maar ondertussen via de achterdeur belaagd wordt. Dat steekt en het lijkt erop dat het inmiddels wel hun aandacht heeft. Voor ons is wel duidelijk dat SVN, als zij serieus werk wil blijven maken van 1 VISpas, nodig de spierballen moet tonen. Zij zou bijvoorbeeld HSV’en die viswater niet inbrengen tegen veel hogere kosten kunnen faciliteren door de hoogte van de verplichte afdracht aan SVN en federatie te koppelen aan een percentage ingebracht water. Een andere optie is wat ons betreft om in Nederland tijdelijk een stapje terug te doen door te kiezen voor Federatief inbrengen in plaats van landelijk zodat de VISpas van Groot Rotterdam alleen nog in hun eigen federatiegebied geldig is. Gevolg hiervan is wel dat sportvissers rond federatiegrenzen gedupeerd worden omdat ze dan meerdere VISpassen zullen moeten kopen, de geldigheid houdt immers bij de grens van de federatie op. Maar ach, we hebben recent vernomen dat verenigingen elkaar kunnen uitsluiten op basis van slechts vermoedens, dan zouden ze elkaar ook moeten kunnen pleasen middels samenwerkingsverbanden waarbij de voorwaarde zou moeten zijn dat al het water ingebracht is.

Wij wachten de ontwikkelingen af. Zal Sportvisserij Nederland het tij kunnen keren, of is het allemaal helemaal niet zo erg als wij denken? Wij zouden in ieder geval willen zeggen: werk vooral eerst eens aan je eigen geloofwaardigheid en begin vooral bij je eigen bestuursleden. Daarna kan je (en moet je wat ons betreft zelfs) krachtige stappen zetten en verenigingen dwingen de statuten na te leven en hun viswater zo veel mogelijk in te brengen. Je kan ook niks doen, in dat geval sluiten wij, in het belang van onze leden, op termijn een overstap naar HSV Groot Nederland, als het zover komt als wij denken, ook niet uit.
Update: inmiddels heeft er een gesprek met Groot Rotterdam plaatsgevonden. Over inbreng viswater staan wij nog lijnrecht tegenover elkaar, gezien de complexheid van de organisatie aldaar is onze mening nu wel iets genuanceerder. 


Wat gaat het kosten als iedereen zijn viswater inbrengt?
Tot slot even een globaal rekensommetje over wat een landelijke VISpas nu werkelijk zou moeten kosten, de meest bizarre bedragen komen voorbij maar wij geloven daar niet in. Er zijn in Nederland in 2017 totaal 575.000 VISpassen uitgegeven. 12% van deze mensen heeft meerdere VISpassen, omgerekend ruim 60.000 Vispassen dus, goed voor ongeveer (beetje ‘natte vinger’ werk) zo’n 900.000 euro. Bij inbrengen van al het viswater zullen deze opbrengsten wegvallen, dat betekend dat de VISpas gemiddeld 2 euro duurder moet worden om quitte te spelen. Een landelijke VISpas van 35 euro, een bedrag wat de voormalige voorzitter dhr. Menno Knip ook al eens noemde, is dus zeker geen utopie, slechts de verdeling van de gelden is een dingetje en daarvoor moet het huidige systeem op de schop. Verdeling van de gelden op basis van postcode is een optie die dan zeker onderzocht zou moeten worden, iedereen krijgt precies waar hij recht op heeft. Helaas is dat nog ver weg, maar mensen die hardop brullen dat een landelijke VISpas tientallen euro’s duurder moet worden doen er goed aan om die gedachte dan eerst eens te onderbouwen.


En nu?

En nu verder even niks, wij wachten tot januari weer even rustig af of dit schrijven nieuwe inzichten oplevert en of er daadwerkelijk werk gemaakt wordt van het inbrengen van viswater, i.p.v. achterover te leunen en te wachten op clubs die zelf viswater aandragen. We hopen in ieder geval dat u een beetje begrijpt wat er speelt, vragen en opmerkingen zijn uiteraard altijd welkom via info@hsvalmere.nl


De ellende in beeld