![\"132\"](\"https:\/\/www.hsvalmere.nl\/bcwa\/files\/2014\/05\/132.jpg\")
<\/p>\nBlauwalg is in de zomer van 2006 een veelbesproken onderwerp geweest door de aanwezigheid in Almere Haven. Maar wat is blauwalg nou eigenlijk?<\/p>\n
Blauwalgen (of blauwwieren) zijn bacteri\u00ebn en geen algen. Ze zetten met behulp van zonlicht kooldioxide om in biomassa en zuurstof. Hun cellen zijn eenvoudiger opgebouwd dan die van algen, en ze hebben meestal een groene kleur. Sommige soorten zijn roodbruin. De wetenschappelijke naam is cyanobacteri\u00ebn, die is afgeleid van het blauwkleurige pigment ‘phycocyanine’. In de volksmond wordt nog steeds gesproken over blauwalgen of blauwwieren. In deze tekst gebruiken we de naam blauwalgen. Er zijn algen die al met het blote oog zichtbaar zijn, maar ook microscopisch kleine organismen. Eencellige organismen of kolonie- en draadvormende soorten, kunnen zweven of ergens op vastzitten.<\/p>\n
<\/p>\n
Waar komt men blauwalgen tegen? Wanneer groeien blauwalgen sterk? Blauwalgen komen het hele jaar voor in het water, met doorgaans een piek in de (na)zomer. Sommige soorten overwinteren door sporen te vormen. In het voorjaar zorgen de sporen voor de ontwikkeling van een nieuwe populatie. Een bepaalde combinatie van temperatuur, licht en voedingsstoffen kan leiden tot massale groei. Veel blauwalgen groeien optimaal bij temperaturen tussen 20 en 30 graden, weinig stroming en weinig licht. Daarom vindt de ontwikkeling van blauwalgen of de vorming van drijflagen vaak plaats vanaf juli. Het meest komt algenbloei voor in augustus en september. Sommige soorten vormen een drijflaag. Dat is een verhoogde concentratie van cellen aan de wateroppervlakte. Een drijflaag kan zich ophopen aan de oevers van meren, op stranden en in jachthavens.<\/p>\n Welke problemen kunnen blauwalgen veroorzaken? Hoe werken de gifstoffen? Zoogdieren kunnen door het drinken van oppervlaktewater worden vergiftigd. Er zijn gevallen van vergiftiging van rundvee en honden bekend. Ook kan het gif sterfte veroorzaken, bijvoorbeeld bij watervlooien en mosselen. Ook kunnen vissen die plankton eten het gif binnen krijgen. Het kan zich ophopen met mogelijk gevolg van leverschade en sterfte. Vogels kunnen door opslobberen van algen en door het eten van vis en driehoeksmosselen ook gifstoffen binnenkrijgen. Ze kunnen als ze teveel gif binnenkrijgen ook doodgaan.<\/p>\n Gevaar voor mensen. Maatregelen. –\u00a0 saneren van riool overstorten; Aanvullende maatregelen kunnen zijn visstandbeheer, baggeren, doorspoelen, etc. Waterbeheerders kunnen de watertemperatuur, het doorzicht, de voedingsstoffen, chlorofyl-a, soortsamenstelling, fytoplankton, microcystines meten om indicaties voor cyanotoxines te voorspellen. Ze moeten streven naar een gezond watersysteem met weinig voedingstoffen, helder water en een evenwichtige samenstelling van de algenpopulatie.<\/p>\n Tot slot. Het melden van blauwalg:
\n<\/strong><\/span>Blauwalgen zijn 3,5 miljard jaar oud en behoren tot de oudste organismen op aarde. Zij komen overal ter wereld voor. Zowel in zoet als in zout water en in de bodem. Blauwalgen waren de eerste organismen die zuurstof in de atmosfeer brachten en deze geschikt maakten voor de ontwikkeling van hogere organismen.<\/p>\n
\n<\/strong><\/span>Blauwalgen horen van nature in het water. In water zonder sterke stroming komen blauwalgen in Nederland al vele jaren in grote hoeveelheden voor. Dat komt omdat er veel stikstof en fosfaten in het water zitten. De blauwalgen nemen die stoffen op. Ze kunnen afkomstig zijn uit de landbouw of uit industrieel of huishoudelijk afvalwater. Een teveel aan voedingsstoffen kan samen met bepaalde weersomstandigheden leiden tot sterke groei van algen. Bij de massale groei van een soort algen (of blauwalgen) spreekt men van een algenbloei.<\/p>\n
\n<\/strong><\/span>Teveel voedingsstoffen in het water kan leiden tot een ongebreidelde vermeerdering van fytoplankton. Daardoor verandert helder water tot een troebel systeem. Doordat er minder licht beschikbaar is, verdwijnen waterplanten. De algensoortensamenstelling wordt gedomineerd door blauwalgen. Enkele soorten kunnen, net als een onderzee\u00ebr met behulp van \u2018\u2019gaskamertjes\u2019\u2019 op en neer bewegen in het water. Als deze soorten aan het wateroppervlak komen, kunnen er door stroming en wind drijflagen ontstaan. Doordat de blauwalgen minder dan groene algen worden gegeten door zo\u00f6plankton als watervlooien verdringen zij daarmee de groene algen. Water met blauwalgen ziet er niet aantrekkelijk uit en kan stinken. Van verschillende blauwalgen bekend dat zij giftige stoffen produceren. De productie van deze gifstoffen kan door vergiftiging naar vogels en vissen tot diersterfte leiden. Niet duidelijk is onder welke omstandigheden die gifstoffen worden gevormd.<\/p>\n![\"133\"](\"https:\/\/www.hsvalmere.nl\/bcwa\/files\/2014\/05\/133.jpg\")
<\/a><\/p>\n
\n<\/strong><\/span>Er zijn verschillende soorten gifstoffen bekend. In Nederland wordt voornamelijk het zogeheten microcystine gevonden. Wat betreft giftigheid zijn deze stoffen vergelijkbaar met het gif van een cobra. De gifstoffen worden niet actief uitgescheiden. Zij komen vrij door lekkende cellen of als de blauwalgen afsterven. De cellen breken dan open. De gifstoffen worden opgenomen zonder dat zij de cel verlaten door het inslikken van water of het eten van fytoplankton.<\/p>\n
\n<\/strong><\/span>Zwemmers kunnen door het inslikken van water, of via de huid of ogen in contact komen met water. Er kunnen tijdelijke huiduitslag en maag\/darmproblemen optreden. Kleine kinderen zijn kwetsbaarder omdat zij vaak meer water binnen krijgen dan volwassenen en eerder ziek worden door hun lage lichaamsgewicht.<\/p>\n
\n<\/span><\/strong>Maatregelen die de uitstoot van voedingstoffen beperken hebben invloed op blauwalgen. Er is al veel gedaan aan het fosfaat- en mestbeleid in Nederland. Tegengaan van het voedselrijker worden van plassen kan bijvoorbeeld door:<\/p>\n
\n–\u00a0 zuivering van het water dat men moet inlaten;
\n–\u00a0 terugdringen van diffuse lozingen vanuit de landbouw en recreatievaart;
\n–\u00a0 het watersysteem isoleren van de omgeving;
\n–\u00a0 baggeren om de interne fosfaatbelasting te verminderen;
\n–\u00a0 fosfaat in de bodem binden om de nalevering van fosfaat uit de bodem te verminderen.<\/p>\n
\n<\/strong><\/span>Blauwalgen zijn moeilijk helemaal weg te halen uit het oppervlaktewater, zij horen er gewoon thuis. Voor waterbeheerders bestaat er een protocol, waarin staat hoe men het voorkomen van blauwalgen in recreatiewateren om moet gaan.<\/p>\n
\n<\/strong><\/span>U kunt blauwalg melden bij het waterschap Zuiderzeeland, u vindt de contactgegevens via deze link<\/a>.<\/p>\n